24-07-10

Namaste!

het is weer even geleden, dus een korte update!

Ik heb vorige week mijn verjaardag gevierd. Ik had een gezellige club mensen over in mijn huis, drankjes, hapjes en een muziekje.. dus je kan je wel voorstellen hoe ik me de volgende morgen voelde!

Binnenkort ga ik op field visit met school. Een weekje naar het verre westen van Nepal om daar research te doen, mensen te interviewen etc. Ik heb er nog weinig informatie over, dus het is voor mij ook nog afwachten.

Vier maanden geleden heb ik Rupa leren kennen. Een meisje dat op straat in Thamel werkt. Ze verkoopt tasjes aan toeristen. Als ze een tasje verkoopt, verdient ze er 70 cent aan. Je kunt je wel voorstellen dat ze erg arm is. Ze net 18 geworden, maar al 3 jaar getrouwd (gearrangeerd huwelijk). Met haar man heeft ze het erg slecht getroffen. Hij is een van de jongens die je overal in Thamel op straat ziet hangen. Iedereen die in Kathmandu is geweest heeft ze gezien. Ze liggen, zitten, lopen, staan overal in en rond Thamel met plastic zakjes rond hun mond lijm te snuiven.

Als hij gebruikt heeft slaat hij Rupa. Toen hij een paar weken weg was, in een afkick kliniek, heb ik met Rupa gepraat over hun kindje. Rubina is twee jaar en loopt iedere dag met haar moeder rond op straat in Thamel. Ik heb besloten om Rubina van de straat te plukken en naar school te laten gaan. Ze is pas twee, dus ze gaat nu naar een dagopvang waar ik de afgelopen weken zo nu en dan wat tijd doorbreng. Kijken hoe het met haar gaat. Ze is erg stilletjes vergeleken met de rest, maar ze slaat en bijt niet meer, zoals ze in het begin deed. Dit is natuurlijk gedrag dat ze afkijkt van haar vader als hij haar moeder in elkaar slaat. Ze speelt af en toe een beetje met andere kindjes nu en haar moeder heeft alle tijd om te werken zonder zich zorgen te maken over Rubina.

In de foto’s een foto van de meiden op Rubina’s eerste schooldag en een foto van afgelopen week.

Tot snel, Namaste